Muzyka to naprawdę mocny narkotyk. Może cię zatruć, podnieść na duchu lub (...)" A. Neste

     Wstyd mi się do tego przyznać, ale Duffy, którą w 2008 roku okrzyknięto „następczynią Amy Winehouse”, w czasach, gdy ta filigranowa blondynka zdobyła uznanie na całym świecie, odkryłam… całkiem niedawno. Oczywiście arcy popularny singiel „Mercy” był mi znany, jednak nie miałam pojęcia, kim jest jego wykonawczyni. Może „winą” za taki stan rzeczy obarczę wspomnianą Amy Winehouse, w którą byłam (i wciąż jestem!) tak zapatrzona, że moja uwaga nie była w stanie skupić się na innych artystkach nawiązujących stylistyką do lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku? ;) Na usta (a raczej na klawiaturę) ciśnie mi się od razu chęć tłumaczeń… ;) Uwielbiam muzyczną stylistykę lat 60., a Amy była chyba najbardziej charakterystyczną współczesną przedstawicielką tamtych klimatów. Niezależnie od powodów mojej ignorancji, niewiedzy, jedno trzeba przyznać: wiele straciłam. Z drugiej strony, jak to się mówi, co się odwlecze… ;) Nie uciekło, nadrabiam, właśnie przyszedł na to czas! :)  ...

     Chociaż trudno mi w to uwierzyć, ale w lipcu upłynie dokładnie czternaście (!) lat od śmierci legendarnej już wokalistki, jaką bez wątpienia była Amy Winehouse (a może i wciąż jest, wszak legendy nigdy nie umierają). Miałam to szczęście, by poznać twórczość Amy jeszcze za jej życia, więc tym bardziej szokuje, że od jej odejścia z tego łez padołu minęło już tyle czasu. A przecież o jej śmierci, której towarzyszył wielki smutek, dowiedziałam się jakby wczoraj…  Amy odeszła w wieku dwudziestu siedmiu lat, w okresie jej życia ukazały się zaledwie dwa albumy studyjne. Dwa, ale za to JAKIE! W przeszłości skreśliłam kilka słów na temat jej najsłynniejszego dzieła – „Back to Black” – dziś skupię się na płycie, dzięki której wkroczyła na rynek muzyczny.    Jednak zanim to nastąpi, zacznę od tego, że Amy już w bardzo młodym wieku przejawiała zainteresowanie muzyką – rozpoczęło się od gitary. Nastolatka wykazywała zainteresowania gitarą, która należała do jej bra...

     Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath. Pomijając sympatie oraz antypatie, nie sposób podważyć faktu, że powyższe zespoły należą do grona najbardziej wpływowych w historii muzyki rockowej. Bez nich nie byłoby hard rocka. O uwielbianym przeze mnie heavy metalu nie wspominając. Końcówka lat sześćdziesiątych oraz początki lat siedemdziesiątych XX wieku na zawsze odmieniły oblicze muzyki. W lwiej części, jak wspomniałam, przyczyniła się do tego Wielka Trójca. To oni nadali kierunek nowemu brzmieniu. Dziś będzie o pierwszym zespole z tej króciutkiej listy. Led Zeppelin. 1970 r. - ukazują się dwa albumy od Black Sabbath. W tym samym roku ukazuje się równie legendarny dziś „Deep Purple In Rock” Brytyjczyków z Deep Purple. I oni – Led Zeppelin. Album zatytułowany po prostu „III”. I to właśnie ten album zaskoczył najbardziej. Ale w innym kontekście, niżby chcieli sami muzycy…    Odnosząc się do powyższego wstępu; wszystko, co napisałam jest prawdą, ale – tak na pr...

   Właśnie mijają pierwsze dni nowego, dwa tysiące dwudziestego piątego roku. A jak to się ma do artystki, o której twórczości chcę dziś napisać? Już spieszę z wyjaśnieniami: dwa lata temu, w pierwszych dniach dwa tysiące dwudziestego trzeciego roku, postanowiłam wziąć na tapet najpopularniejszy album Adele a zarazem jedną z najlepiej sprzedających się płyt XXI wieku. O co chodzi z tą moją wzmożoną ochotą na rozkładanie na czynniki pierwsze twórczości tej brytyjskiej wokalistki w początkach nowego roku? Nie mam pojęcia.     Cofnijmy się do 19 listopada 2021 r. To właśnie wtedy, po sześciu latach oczekiwania (pierwotnie album miał ukazać się w 2020 r., jednak pandemia przekreśliła te wielkie plany), światło dzienne ujrzał następca albumu „25” – „30”. Dla niewtajemniczonych – nietypowo brzmiące tytuły albumów artystki znajdują swoje odzwierciedlenie w jej wieku.  I tak kolejno po: „19”, „21”, „25”, trzydziestoletnia wówczas Adele wydała swój – póki co – ostat...

   „A Matter of Life Aad Death” (pol. „Sprawa/Kwestia życia i śmierci”) zespołu Iron Maiden, jest dla mnie albumem szczególnie istotnym. Razem z „Killers” (drugi album studyjny Iron Maiden) miały na mnie, jako słuchaczkę, szczególny wpływ. To właśnie za sprawą tych dwóch wydawnictw zostałam wprowadzona w świat heavy metalu.    24 grudnia 2006 r. To właśnie tamtego szczególnego dnia jednym z prezentów dla mnie przeznaczonych był czternasty już krążek studyjny brytyjskiej legendy heavy metalu. W tamtym okresie „A Matter…” był najnowszą propozycją zespołu, ponieważ ów krążek ukazał się na rynku zaledwie kilka miesięcy wcześniej, w sierpniu. A dokładniej: 25 sierpnia został wydany we Włoszech oraz w Finlandii, 28 sierpnia na całym świecie. Wyjątkiem okazały się być Stany Zjednoczone, Kanada oraz Japonia – tam krążek pojawił się na sklepowych półkach dopiero 5 września. Wydawnictwo składa się z dziesięciu utworów (moje wydanie składa się z dwóch płyt, na drugą płytę skład...

   Testament, Testament… Znał ten zespół. Gdyby nie jego brat, to zapewne ta nazwa kojarzyłaby mu się wyłącznie z takim dokumentem prawnym.  Powyższe zdania pochodzą z pierwszej części mojego debiutu literackiego pt. „Adres w sercu”. Tak. Dziś będzie o jednym z najbardziej wpływowych zespołów metalowych na świecie. O zespole, który co prawda nie załapał się do zaszczytnego grona, czyli Wielkiej Czwórki Thrash Metalu, jednak to właśnie Testament wielu miłośników thrashu widzi na miejscu ich kolegów z zespołu Anthrax. Czy podzielam to zdanie? Niekoniecznie. Nie uważam, że Anthrax jest gorszym zespołem. Ale nie uważam też, że lepszym. Te zespoły są zbyt różne, żeby móc je porównać. Powróćmy jednak do Alexa Skolnicka (gitarzysty Testamentu) i jego kolegów.    Gdy spokój przeplata się z wściekłością… 10 maja 1988 r., w niecały rok po ukazaniu się debiutanckiego albumu muzyków, światło dzienne ujrzał „The New Order”. Drugi krążek muzyków składa się z dziesięciu utworó...