Muzyka to naprawdę mocny narkotyk. Może cię zatruć, podnieść na duchu lub (...)" A. Neste

  The Velvet Underground funkcjonują w mojej świadomości tuż obok zespołu The Doors, a to nie przypadek! Otóż obie grupy wydały swój debiut muzyczny w 1967 roku, obie pochodziły ze Stanów Zjednoczonych, obie miały powiązania z Andym Warholem, a ponadto Jima Morrisona, wokalistę The Doors, przez jakiś czas łączyła romantyczna relacja z Nico, wokalistką, która wspomogła swoim wokalem pierwszy krążek chłopaków z The Velvet Underground. Mało tego, już po śmierci Morrisona (1971 rok), nagrała własną wersję utworu The Doors, „The End”. Jeśli mnie pamięć nie myli, to właśnie dzięki filmowi, który opowiadał o życiu Jima Morrisona (mowa o filmie z 1991 roku, zatytułowanym po prostu „The Doors” – w Morrisona wcielił się popularny aktor Val Kilmer), poznałam zespół The Velvet Underground (!). To właśnie dzięki Nico, którą przez jakiś czas mogliśmy oglądać na ekranie, a która przykuła moją uwagę, dotarłam do jednego z najbardziej wpływowych zespołów w historii rocka. Tak. Moja dzisiejsza rec...

    Zespół Ich Troje został powołany do życia 3 listopada 1995 roku, a więc, wystarczą nam podstawowe umiejętności matematyczne, by dojść do wniosku, że grupa w tym roku świętuje dwadzieścia siedem lat (!) istnienia. Jak ten czas leci! Album, o którym dziś będzie mowa, został wydany już w kolejnym wieku, bowiem w roku 2003. Nie da się ukryć, że jest to wyjątkowy okres w historii zespołu – jest zwieńczeniem pewnych etapów w jego karierze. Jakich? Tyle w ramach wstępu. Zapraszam do dalszej lektury.   Mamy rok 2003. Zespół Ich Troje znajduje się w szczytowym okresie swojej popularności. To przecież w tym roku grupa pojechała do Rygi; to właśnie tam odbył się kolejny już Festiwal Eurowizji. Trzeba jednak dodać, że konkurencja do miana polskiego reprezentanta, który pojedzie na Eurowizję, była niemała; startował m.in. bardzo popularny na początku obecnego wieku zespół Blue Café (hit „You May Be In Love” – nawiasem mówiąc, udało się zespołowi już rok później – zostali pol...